داود

اول عاشق می شوند

بعد عشق می ورزند

بعد فکر می کنند رکب خورند

بعد دلگیر می شوند

بعد دل می کنند (به فتح نون اول) و آواز جدایی می خوانند،"از سر لجبازی"، بی خیال فردا

بعد، فردا دوباره دلتنگ می شوند، و خیال دیروز آرامشان نمی گذارد که ای کاش دیروز بی خیال امروز نبودیم

بعد افسرده...

بعد دیوانه وار همه چیز را خراب می کنند تا دیگر هیچ کس برایشان نماند

بعد تنها می شود

بعد از "سر تنهایی" دوباره به دنبال عشقی دیگر می گردند

و بعد...